Chronische Lyme, een geschenk - Sarah

Wanneer iemand anders omschrijft hoe je je voelt, dan weet je dat we allemaal verbonden zijn. Dan komt het binnen, tot diep in m'n cellen, een beetje zoals de lyme. 

Zo weet ik intussen ook dat parasieten, bacteriën, schimmels ons komen helpen. Net zoals ze dat voor de bomen doen. Een stam in het bos bijvoorbeeld, die zonnebrandgevoelig is en kwetsbaar is komen te staan. Ik kwam er vorige week zo eentje tegen. Hij wordt helemaal omringd door schimmels, om 'm te beschermen tegen verbranding. 

 

Ze helpen ons, om te vertragen.

Ze tonen, welke voeding niet goed is voor onze verzwakte spijsvertering. 

Ze bieden ons de ervaring van tijd, zeeën ervan, zodat we onszelf vanbinnen en vanbuiten leren kennen. 

Ze laten zien, welke mensen echt bij ons passen, .. En wie niet.

Leren ons ontvangen

 

Van vele dokters, onze ziekte"verzekering" of de maatschappij horen we geen gepaste steun te verwachten. Al die mensen zijn zelf bezig met overleven, of hun levensstandaarden behouden. 

 

Wel horen we heel erg goed te leren voelen. En loslaten. Op onze intuïtie vertrouwen. Welke behandelingen, holistisch denkende experten en ervaringsdeskundigen kunnen ons de weg wijzen. Zoeken naar degenen die dat vanuit ervaring en een streven naar zingeving doen. 

 

Maar vooral, nog meer en beter leren vertrouwen in het leven. Het leven heeft het goed met ons voor, wie ziek wordt heeft een grote les te leren...

 

De bom van een diagnose verwerken, 't is intussen een beetje aan het zakken. Met de pijn ga ik het best om door dagenlang in de natuur te zijn en aanvaarden dat mijn leven er simplistisch mag uitzien. Ik kan het me de nodige zelfzorg niet meer permiteren, op restaurant of naar de wellness wordt iets om naar te verlangen ..Geldzorgen loslaten, hulp vragen, elke dag rusten en mijn gsm steeds vaker op vliegtuigstand  ..

 

Ik hoop hier ooit anderen te kunnen in bijstaan. Bij deze zend ik die intentie de wereld in. Weer een reden om terug sterker te worden 🤍