Jaarwissel - Erwan

De overgang van oud naar nieuw was een héél pittige periode. Meermaals mocht ik mezelf tegenkomen, momenten waarin het enige wat ik herkennen kon was “ik weet het niet”. De twijfel en onzekerheid die deze staat met zich meebracht deed me teruggrijpen naar welbekende, soms destructieve, patronen. Een pijnlijke herinnering aan wat ooit was en blijkbaar nog steeds is. Een uitnodiging om dieper te gaan en de volgende stap te zetten in mijn helingsproces. Even leek het alsof ik terug bij af was, alsof ik cirkels aan het lopen ben, maar door de stappen te zetten besef ik dat het iedere keer toch een beetje anders is. Het leven beweegt in spiralen, niet in cirkels.  

Zoals het leven in spiralen beweegt, beweegt het ook in golven. Soms zit ik lekker in m’n vel, soms helemaal niet. Ondertussen is de opwaartse beweging terug aan de gang. Typisch een periode waarin creatieve krachten de leiding nemen, een periode waarin het zelf zich opent en dienstbaar is als een bron van inspiratie en zingeving voor zichzelf en anderen. 

 

Een belangrijk thema waar ik al jaren rond aan het werken ben is verantwoordelijkheid. ‘(Hoe) draag ik zorg voor mijn handelen, gedachten en emoties?’. Ik zie mezelf graag als een tuinier die een stuk tuin onderhoudt. Met nauwkeurige aandacht en een zachte aanwezigheid zorg ik voor een gezond, kleurrijk, divers en dynamisch stuk groen. Een biotoop dat leeft en doet leven, waarin ander leven rust en geborgenheid mag vinden. Waarin het leven kan woelen, zich kan voeden en zichzelf mag ontdekken en groeien.  

 

En zelfs wanneer het ijzig koud is of schroeiend heet of wanneer het hagelt, waait en dondert, dat zelfs dan de tuinier kan blijven zien dat het goed komt met zijn stukje grond. Want zijn wortels reiken diep en zijn stevig verankerd in zijn thuis. En hij weet waarom hij het doet. Hoe gezonder zijn stukje grond, hoe gezonder het bij de buren is. Hoe vitaler zijn vertrouwen, hoe helderder het licht hij schijnt.  

 

 

     - Aan al mijn Verwanten